Ο 39χρονος Ράιαν Γκιγκς υπέγραψε νέο συμβόλαιο με τους "κόκκινους διαβόλους" και γράφει ακόμα μία χρυσή σελίδα στο βιβλίο της ιστορίας του.
Ο άνθρωπος των αντιθέσεων, ο Ράιαν Γκιγκς, στον τελικό του Champions League το 2008 έφτασε τις 759 εμφανίσεις με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και βρέθηκε στην 1η θέση της σχετικής λίστας, ξεπερνώντας τον Μπόμπι Τσάρλτον. Σαν τον βετεράνο "μπέμπη" δεν θα γίνει ποτέ. Η υστεροφημία του, όμως, δεν θα απέχει παρασάγγας όταν κρεμάσει τα παπούτσια του, αφού πρόκειται για έναν ποδοσφαιριστή που έχει δώσει τα πάντα στην ομάδα και έχει συνδεθεί με κάθε επιτυχία της τις τελευταίες 2 δεκαετίες. Και δεν είναι λίγες...
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 2 Μαρτίου του 1991 (έγινε επαγγελματίας στις 29 Νοεμβρίου του 1990, τη μέρα των γενεθλίων του), ως αλλαγή του Ντένις Έργουιν, σε αγώνα κόντρα στην Εβερτον στο "Ολντ Τράφορντ". Η ειρωνεία της τύχης τον έφερε αντιμέτωπο με την Μάντσεστερ Σίτι στο πρώτο παιχνίδι του ως βασικός και μάλιστα σε αυτό σημείωσε το "παρθενικό" γκολ της καριέρας του (και μοναδικό της αναμέτρησης, μετά από κόντρα στον Κόλιν Χέντρι).
Τα πρώτα τρόπαια
Ο δρόμος είχε ανοίξει διάπλατα και από την επόμενη σεζόν λογιζόταν ως βασικό στέλεχος της ομάδας. Αναδείχθηκε 2 σερί χρονιές κορυφαίος νεαρός ποδοσφαιριστής της χρονιάς (1ος παίκτης που το πετυχαίνει αυτό) και λίγο αργότερα έκανε και το ντεμπούτο του με την εθνική Ουαλίας που προτίμησε αντί της Αγγλίας, ως αλλαγή σε αγώνα κόντρα στην Δυτική Γερμανία τον Ιούνιο του 1991.Τη σεζόν 1991-1192 κατέκτησε το 1ο τρόπαιο στην καριέρα του, το League Cup με νίκη επί της Νότιγχαμ στις 12 Απριλίου, δίνοντας την ασίστ στον Μπράιαν Μακλέρ για το μοναδικό γκολ της συνάντησης. Την επόμενη σεζόν, όταν και άρχισε η εποχή της Premier League, ήρθε και το πρώτο πρωτάθλημα για τον Ουαλό αριστερό εξτρέμ, ο οποίος πήρε τη φανέλα με τον αριθμό 11 εκείνη τη σεζόν κι έκτοτε δεν την αποχωρίστηκε...
Από τη στιγμή που έγινε η αρχή, ο Ράιαν Γκιγκς δεν κοίταξε ποτέ πίσω. Είτε με συμπαίκτες τον Ερικ Καντονά, τον Πολ Ινς, τον Αντρέι Καντσέλσκις είτε με τον Ντέιβιντ Μπέκαμ, τον Πολ Σκόουλς τον Άντι Κόουλ, τα τρόπαια ήταν μονόδρομος. Ως βασικό στέλεχος της αριστερής πτέρυγας της ομάδας, ο Ουαλός συνέδεσε το όνομά του με την "χρυσή" δεκαετία της Γιουνάιτεντ, αυτή του ’90, όπου κατέκτησε 6 πρωταθλήματα και φυσικά το περίφημο treble του 1998-1999.
Πλαστική κίνηση, ασταμάτητος με τη μπάλα, ποδοσφαιρικό μυαλό Βραζιλιάνου, μάτι έτοιμο να κοιτάξει την παραμικρή κίνηση συμπαίκτη για να βγάλει την ασίστ, σκόρερ όποτε χρειάστηκε. Επιτομή των ικανοτήτων του, το γκολ που σημείωσε στο 2ο ημίχρονο της παράτασης του ημιτελικού κυπέλλου με την Άρσεναλ το 1999, ένα από τα καλύτερα που έχουν σημειωθεί στα αγγλικά γήπεδα.
Τα ρεκόρ του Γκιγκς
* Έχει 931 συμμετοχές σε κάθε διοργάνωση με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, περισσότερες από κάθε άλλον παίκτη.
* Έχει βρεθεί στην αρχική ενδεκάδα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ περισσότερες φορές από κάθε άλλον παίκτη (781).
* Είναι ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές στην Premier League (611).
* Είναι ο παίκτης που έχει σκοράρει στις περισσότερες διοργανώσεις Champions League (16), μεταξύ των οποίων σε 11 σερί (1996-1997 μέχρι 2006-2007). Μόνο ο Ραούλ έχει καλύτερο σερί (14 σεζόν).
* Είναι ο Βρετανός παίκτης με τα περισσότερα γκολ στο Champions League / Κύπελλο Πρωταθλητριών και ο 14ο συνολικά (δεν περιλαμβάνονται τα προκριματικά).
* Είναι ο 1ος παίκτης που έχει φτάσει τα 100 γκολ στην Premier League για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
* Είναι ο 2ος μέσος που φτάνει τα 100 γκολ στην Premier League για τον ίδιο σύλλογο (1ος ο Ματ λε Τισιέρ της Σαουθάμπτον).
* Μαζί με τον Ρόι Κιν είναι ο παίκτης της Μάντσεστερ με τα περισσότερα κύπελλα Αγγλίας (4).
* Μπήκε στο Hall of Fame της Αγγλίας το 2005 για την προσφορά του στο αγγλικό ποδόσφαιρο.
* Με τα 12 πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει, έχει γίνει ο πολυνίκης στο αγγλικό πρωτάθλημα, με τους Αλαν Χάνσεν και Φιλ Νιλ να ακολουθούν με 8.
* Είναι ο μοναδικός παίκτης της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που έχει πανηγυρίσει και τα 12 πρωταθλήματα της επί Premier League.
* Είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που έχει σκοράρει σε όλες τις χρονιές της Premier League από την δημιουργία της το 1992.
# Είναι ο γηραιότερος παίκτης (37 ετών, 289 ημερών) που έχει σκοράρει στο Champions League, στις 14 Σεπτεμβρίου του 2011 κόντρα στη Μπενφίκα.
Τα πρώτα τρόπαια
Ο δρόμος είχε ανοίξει διάπλατα και από την επόμενη σεζόν λογιζόταν ως βασικό στέλεχος της ομάδας. Αναδείχθηκε 2 σερί χρονιές κορυφαίος νεαρός ποδοσφαιριστής της χρονιάς (1ος παίκτης που το πετυχαίνει αυτό) και λίγο αργότερα έκανε και το ντεμπούτο του με την εθνική Ουαλίας που προτίμησε αντί της Αγγλίας, ως αλλαγή σε αγώνα κόντρα στην Δυτική Γερμανία τον Ιούνιο του 1991.Τη σεζόν 1991-1192 κατέκτησε το 1ο τρόπαιο στην καριέρα του, το League Cup με νίκη επί της Νότιγχαμ στις 12 Απριλίου, δίνοντας την ασίστ στον Μπράιαν Μακλέρ για το μοναδικό γκολ της συνάντησης. Την επόμενη σεζόν, όταν και άρχισε η εποχή της Premier League, ήρθε και το πρώτο πρωτάθλημα για τον Ουαλό αριστερό εξτρέμ, ο οποίος πήρε τη φανέλα με τον αριθμό 11 εκείνη τη σεζόν κι έκτοτε δεν την αποχωρίστηκε...
Από τη στιγμή που έγινε η αρχή, ο Ράιαν Γκιγκς δεν κοίταξε ποτέ πίσω. Είτε με συμπαίκτες τον Ερικ Καντονά, τον Πολ Ινς, τον Αντρέι Καντσέλσκις είτε με τον Ντέιβιντ Μπέκαμ, τον Πολ Σκόουλς τον Άντι Κόουλ, τα τρόπαια ήταν μονόδρομος. Ως βασικό στέλεχος της αριστερής πτέρυγας της ομάδας, ο Ουαλός συνέδεσε το όνομά του με την "χρυσή" δεκαετία της Γιουνάιτεντ, αυτή του ’90, όπου κατέκτησε 6 πρωταθλήματα και φυσικά το περίφημο treble του 1998-1999.
Πλαστική κίνηση, ασταμάτητος με τη μπάλα, ποδοσφαιρικό μυαλό Βραζιλιάνου, μάτι έτοιμο να κοιτάξει την παραμικρή κίνηση συμπαίκτη για να βγάλει την ασίστ, σκόρερ όποτε χρειάστηκε. Επιτομή των ικανοτήτων του, το γκολ που σημείωσε στο 2ο ημίχρονο της παράτασης του ημιτελικού κυπέλλου με την Άρσεναλ το 1999, ένα από τα καλύτερα που έχουν σημειωθεί στα αγγλικά γήπεδα.
Αντοχή στις αλλαγές
Η νέα χιλιετία δεν συνδυάστηκε με συνέχιση αυτής της ευφορίας. Η γενιά του treble είχε πάρει φθίνουσα πορεία και μαζί της και ο Γκιγκς. Σε σημείο, μάλιστα, που υπήρξαν φίλαθλοι που τον αποδοκίμασαν σε ορισμένους αγώνες του "Ολντ Τράφορντ". Αν και αρχηγός της ομάδας, άρχισε να νιώθει την αμφισβήτηση στο πετσί του, χωρίς να επηρεαστεί ιδιαιτέρως. Χαμηλών τόνων ων, ο Γκιγκς απλώς συνέχισε να δουλεύει και το πρωτάθλημα του 2002-2003 ήταν εν μέρει αποτέλεσμα και της αγωνιστικής ανόδου του.Ο χρόνος, όμως, είναι αδυσώπητος για όλους και από τη στιγμή που αποφάσισε να παραμείνει για πάντα στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (απορρίπτοντας το ενδεχόμενο να συνεχίσει στην Ιντερ) έπρεπε να υποστεί τις συνέπειες του... rotation. Οι συχνοί τραυματισμοί του (ίσως το μοναδικό "μελανό" σημείο της καριέρας του) τον απέτρεπαν από συνεχείς παρουσίες στην ενδεκάδα. Σε συνδυασμό με τις υποχρεώσεις του στην εθνική Ουαλίας, τα πράγματα δεν ήταν και τόσο εύκολα για τον ίδιο.
Χρειαζόταν προσεκτική διαχείριση του εαυτού του, ακόμα κι εντός γηπέδων. Εκτός, ο ίδιος είχε φροντίσει να απορρίψει τον έκλυτο βίο των συμπαικτών του και να ζήσει μία δική του, μυστική ζωή. Ολοκλήρωσε την πορεία του στην εθνική Ουαλίας το 2007. Συμβιβάστηκε με την ιδέα του πάγκου. Μείωσε τις εμφανίσεις του σε κύπελλο και λιγκ καπ. Αναγεννήθηκε. Όταν ο Ζοζέ Μουρίνιο έχασε τον τίτλο του "αυτοκράτορα" με την Τσέλσι, τα σκήπτρα επέστρεψαν στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και φυσικά στον Ουαλό. Γουέιν Ρούνεί και Κριστιάνο Ρονάλντο είχαν κλέψει τα φώτα, αλλά τον ίδιο ποτέ δεν τον ενδιέφερε κάτι τέτοιο.
Όποτε, όμως, κάποιος νεαρός ή νεοφερμένος ποδοσφαιριστής έκανε κάτι έξω από τη λογική του Γκιγκς στα αποδυτήρια της ομάδας, ήταν ο πρώτος που τον άρπαζε και τον... δίδασκε τι εστί Γιουνάιτεντ, τι εστί Μόναχο, τι εστί ποδόσφαιρο, κίνητρο, νίκη και πως φτάνεις σε αυτήν. Με το "ιερό τοτέμ" στις τάξεις της, ακόμα κι αν όχι πάντοτε στο γήπεδο, η Γιουνάιτεντ άρχισε μία 2η εποχή επιτυχιών.
Ο αδικημένος Ουαλός
Ο Ράιαν Γκιγκς ανήκει στην πλέον άτυχη κατηγορία ποδοσφαιριστών, που παρότι βάσει αξίας κατατάσσονται στην ελίτ, αυτό δεν μπορεί να αποδειχθεί από την παρουσία τους σε διοργανώσεις εθνικών ομάδων, λόγω της καταγωγής τους. Ο Ουαλός Γκιγκς δεν μπορούσε να παραστεί σε Euro ή Μουντιάλ, όπως συνέβη στο παρελθόν για παράδειγμα με τον Βορειοϊρλανδό Τζορτζ Μπεστ.
Σε συνδυασμό με τις συστηματικές απουσίες του από φιλικά προετοιμασίας (μία περίοδο έλειψε από 18 συνεχή παιχνίδια λόγω... τραυματισμών, αλλά στην ουσία ο Φέργκιουσον δεν του επέτρεπε να πάει) η σχέση με την εθνική Ουαλίας ήταν περίεργη. Όπως και να έχει αποχώρησε με 64 εμφανίσεις και 12 γκολ από το 1991 μέχρι το 2007 κι έχοντας φορέσει το περιβραχιόνιο του αρχηγού.
Το καλοκαίρι του 2012, βέβαια, έκανε ένα σύντομο comeback στο διεθνές προσκήνιο, εκπροσωπώντας τη Μεγάλη Βρετανία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Παρότι η ομάδα δεν διακρίθηκε, ο ίδιος πρόσθεσε 4 συμμετοχές και 1 γκολ στο ενεργητικό του.
Χρειαζόταν προσεκτική διαχείριση του εαυτού του, ακόμα κι εντός γηπέδων. Εκτός, ο ίδιος είχε φροντίσει να απορρίψει τον έκλυτο βίο των συμπαικτών του και να ζήσει μία δική του, μυστική ζωή. Ολοκλήρωσε την πορεία του στην εθνική Ουαλίας το 2007. Συμβιβάστηκε με την ιδέα του πάγκου. Μείωσε τις εμφανίσεις του σε κύπελλο και λιγκ καπ. Αναγεννήθηκε. Όταν ο Ζοζέ Μουρίνιο έχασε τον τίτλο του "αυτοκράτορα" με την Τσέλσι, τα σκήπτρα επέστρεψαν στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και φυσικά στον Ουαλό. Γουέιν Ρούνεί και Κριστιάνο Ρονάλντο είχαν κλέψει τα φώτα, αλλά τον ίδιο ποτέ δεν τον ενδιέφερε κάτι τέτοιο.
Όποτε, όμως, κάποιος νεαρός ή νεοφερμένος ποδοσφαιριστής έκανε κάτι έξω από τη λογική του Γκιγκς στα αποδυτήρια της ομάδας, ήταν ο πρώτος που τον άρπαζε και τον... δίδασκε τι εστί Γιουνάιτεντ, τι εστί Μόναχο, τι εστί ποδόσφαιρο, κίνητρο, νίκη και πως φτάνεις σε αυτήν. Με το "ιερό τοτέμ" στις τάξεις της, ακόμα κι αν όχι πάντοτε στο γήπεδο, η Γιουνάιτεντ άρχισε μία 2η εποχή επιτυχιών.
Προσαρμογή στα νέα δεδομένα
Τρία σερί πρωταθλήματα μεταξύ 2007 και 2009, ένα Champions League το 2008 και καθημερινά μαθήματα ποδοσφαίρου σε συμπαίκτες και αντιπάλους. Ο "βιονικός" Γκιγκς γινόταν πρώτο θέμα στις αθλητικές εκπομπές, ως "θαύμα της φύσης", αφού κατάφερνε να προσφέρει ποιοτικές στιγμές του παλιού καλού εαυτού του και να βοηθάει τη Γιουνάιτεντ παρά το προχωρημένο της ηλικίας του.Για το αριστερό πόδι του (αλλά και για τον Πολ Σκόουλς), ο Φέργκιουσον αψηφούσε το κανόνα να μην εμπιστεύεται παίκτες άνω των 30 ετών. Με τις μονοετείς ανανεώσεις συμβολαίων, διατηρήθηκε και στην 6η σπουδαία ομάδα που έχτισε ο Σκοτσέζος τεχνικός. Η παρουσία του, βέβαια, στη... μετά Ρονάλντο Γιουνάιτεντ δεν θυμίζει σε τίποτα αυτή των πρώτων βημάτων στην καριέρα του. Κεντρικός χαφ τις περισσότερες φορές, δίπλα στον Μάικλ Κάρικ, με στόχο να συνεισφέρει με κοντινές ή βαθιές μπαλιές ακριβείας.
Τη σεζόν 2011-2012, ένα προσωπικό θέμα, η απώλεια του Σκόουλς στο πρώτο μισό της σεζόν και ο ανταγωνισμός από τη Μάντσεστερ Σίτι έφεραν νέους τριγμούς στην καριέρα του. Ο Φέργκιουσον τον χρησιμοποίησε σε αρκετά παιχνίδια, δίνοντάς του πολλά λεπτά συμμετοχής, ίσως περισσότερα από όσα άντεχε το σκαρί ενός 39χρονου ποδοσφαιριστή. Το πρωτάθλημα χάθηκε, αλλά φυσικά ο Γκιγκς είχε το μικρότερο μερίδιο ευθύνης.
Τη φετινή σεζόν, οι συμμετοχές του περιορίστηκαν ακόμη περισσότερο. Οι υπηρεσίες των Γκιγκς και Σκόουλς στη Γιουνάιτεντ γίνονται περισσότερο άυλες, αλλά παραμένουν εξίσου σημαντικές. Ο ίδιος το αντιλαμβάνεται και παρότι αποδέχθηκε το νέο συμβόλαιο, που θα τον κρατήσει ως παίκτη στο "Ολντ Τράφορντ" μέχρι το καλοκαίρι του 2014, έχει αρχίσει ήδη να βλέπει το μέλλον του. Η ιδέα του προπονητή βρίσκεται βαθιά χαραγμένη στο μυαλό του και δεν διστάζει να το δηλώσει. Ο Φέργκιουσον τον υπολογίζει για τις μικρότερες ομάδες της Γιουνάιτεντ, όπου μπορεί να πάρει το "βάπτισμα του πυρός", ακολουθώντας τα χνάρια του Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ. Εξάλλου, δεν έχει μείνει τίποτα ακόμα που να μην έχει πετύχει ή κάνει στο ποδόσφαιρο ως παίκτης. Ακόμη και ο μύθος του πέναλτι, ανήκει στο παρελθόν. Στις 24 Απριλίου του 2010 σκόραρε για πρώτη φορά με πέναλτι σε αγώνα πρωταθλήματος απέναντι στην Τότεναμ και διέγραψε το τελευταίο πράγμα της λίστας του...
Παλμαρέ
12 Premier League (1992-1993, 1993-1994, 1995-1996, 1996-1997, 1998-1999, 1999-2000, 2000-2001, 2002-2003, 2006-2007, 2007-2008, 2008-2009, 2010-2011)
4 FA Cup (1993-1994, 1995-1996, 1998-1999, 2003-2004)
4 League Cup (1991-1992, 2005-2006, 2008-2009, 2009-2010)
8 Community Shield (1993, 1994, 1996, 1997, 2003, 2007, 2008, 2010)
2 Champions League (1998-1999, 2007-2008)
1 UEFA Super Cup (1991)
1 Intercontinental Cup (1999)
1 FIFA Club World Cup (2008)
Τη φετινή σεζόν, οι συμμετοχές του περιορίστηκαν ακόμη περισσότερο. Οι υπηρεσίες των Γκιγκς και Σκόουλς στη Γιουνάιτεντ γίνονται περισσότερο άυλες, αλλά παραμένουν εξίσου σημαντικές. Ο ίδιος το αντιλαμβάνεται και παρότι αποδέχθηκε το νέο συμβόλαιο, που θα τον κρατήσει ως παίκτη στο "Ολντ Τράφορντ" μέχρι το καλοκαίρι του 2014, έχει αρχίσει ήδη να βλέπει το μέλλον του. Η ιδέα του προπονητή βρίσκεται βαθιά χαραγμένη στο μυαλό του και δεν διστάζει να το δηλώσει. Ο Φέργκιουσον τον υπολογίζει για τις μικρότερες ομάδες της Γιουνάιτεντ, όπου μπορεί να πάρει το "βάπτισμα του πυρός", ακολουθώντας τα χνάρια του Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ. Εξάλλου, δεν έχει μείνει τίποτα ακόμα που να μην έχει πετύχει ή κάνει στο ποδόσφαιρο ως παίκτης. Ακόμη και ο μύθος του πέναλτι, ανήκει στο παρελθόν. Στις 24 Απριλίου του 2010 σκόραρε για πρώτη φορά με πέναλτι σε αγώνα πρωταθλήματος απέναντι στην Τότεναμ και διέγραψε το τελευταίο πράγμα της λίστας του...
Εντεκα πράγματα που δεν γνωρίζετε για τον Ράιαν Γκιγκς
Γκολ, ασίστ, νίκες, ήττες, πράγματα γνωστά στο ευρύ κοινό. Κάποια άλλα, όμως, δεν είναι και τόσο γνωστά και παρακάτω σας παρουσιάζουμε δέκα στοιχεία από την πορεία του Ουαλού μεσοεπιθετικού που έχουν αρκετό ενδιαφέρον...*** Όταν ήταν στο σχολείο, οι συμμαθητές του τον κορόιδευαν λόγω της ουαλικής προφοράς του, την οποία και προσπάθησε να αποτινάξει.
*** Στην αρχή της καριέρας του μπορούσε να επιλέξει μεταξύ τριών εθνικών ομάδων. Της Ουαλίας, της Αγγλίας, αλλά και της... Σιέρα Λεόνε, από όπου καταγόταν ο παππούς του από την πλευρά του πατέρα του.
*** Στις προπονήσεις στις ακαδημίες της Μάντσεστερ Σίτι φημολογείται ότι φορούσε κάτω από την εμφάνιση, φανέλα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
*** Ο άνθρωπος που τον εντόπισε πρώτος το ταλέντο του δεν ήταν ο Αλεξ Φέργκιουσον, αλλά ένας φανατικός φίλαθλος της Γιουνάιτεντ και φύλακας στο "Ολντ Τράφορντ", ο οποίος μπήκε φουριόζος στο γραφείο του Σκοτσέζου τεχνικού μια μέρα και τον παρακάλεσε να κοιτάξει τον μικρό, ώστε να μην τον "δεσμεύσει" η Μάντσεστερ Σίτι.
*** Παρ’ όλα αυτά, ο αρχισκάουτ της Σίτι εκείνη την εποχή είχε ειδοποιήσει τον Γκιγκς ότι το καλοκαίρι θα έπρεπε να βρει άλλη ομάδα!
*** Μέχρι να γίνει 20 ετών ο μάνατζέρ του δεν του επέτρεπε να παραχωρεί συνεντεύξεις για να τον προστατεύσει.
*** Είχε δική του εκπομπή στην τηλεόραση "Ryan Giggs' Soccer Skills" για ένα διάστημα στο δίκτυο "ITV".
*** Η νέα φουρνιά της Μάντσεστερ στα μέσα του ’90 (Γκιγκς, Μπέκαμ, αδερφοί Νέβιλ, Σκόουλς, Μπατ) έκαναν παρέα κι εκτός γηπέδου. Ο Γκιγκς με τον Μπέκαμ, μάλιστα, μία περίοδο έβγαιναν μαζί με τις Spice Girls που άρχιζαν την πορεία τους τότε. Η εξέλιξη... γνωστή.
*** Εν αντιθέσει με τον Μπέκαμ, ο Γκιγκς ποτέ δεν λάτρεψε την λαμπερή ζωή των σταρ και πάντοτε ήταν μετρημένος στις εξόδους του και στους (ελάχιστους) δεσμούς του, τους οποίους ποτέ δεν δημοσιοποιούσε.
*** Πριν την γιγάντωση της φήμης του Μπέκαμ, ο Γκιγκς ήταν ο... Μπέκαμ της εποχής, με παρουσία σε όλα τα εξώφυλλα, αμέτρητες διαφημίσεις και φυσικά τα ανάλογα έσοδα.
*** Το 2002 έγινε πρέσβης της UNICEF σε καμπάνια κατά των ναρκών που σκοτώνουν παιδιά. Γενικότερα ασχολείται με το φιλανθρωπικό έργο και προσφάτως συμμετέχει σε προσπάθεια συγκέντρωσης χρημάτων για την αγορά μηχανήματος ακτινογραφιών στο παιδικό νοσοκομείο του Μάντσεστερ.
Ο... άλλος Γκιγκς
Το Μάιο του 2011 χτύπησε σαν κεραυνός εν αιθρία η είδηση πως ο Ράιαν Γκιγκς προσπάθησε με δικαστικό τρόπο να φιμώσει twitter και αγγλικά ΜΜΕ που θα αποκάλυπταν εξωσυζυγική σχέση του με το διάσημο εξ Ουαλίας μοντέλο, Ιμοτζέν Τόμας.
Οι αποκαλύψεις ακολούθησαν ρυθμό καταρράκτη. Το θέμα έφτασε μέχρι το αγγλικό κοινοβούλιο, σχετικά με την ελευθερία λόγου και τις σχετικές απαγορεύσεις που συχνά επιβάλλονται στον Τύπο.
Τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα λίγες ημέρες μετά, όταν αποκαλύφθηκε ότι διατηρούσε δεσμό 8 ετών με τη Νατάσα, μετέπειτα σύζυγό του αδερφού του. Δεσμός που κράτησε ακόμα και στις πρώτες ημέρες του έγγαμου βίου του Ρόντρι Γκιγκς και η οποία, σύμφωνα με κάποια αποτελέσματα, περιελάμβανε και ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, με τον Ράιαν Γκιγκς να μην βοηθάει οικονομικά στη διαδικασία άμβλωσης.
*** Ο άνθρωπος που τον εντόπισε πρώτος το ταλέντο του δεν ήταν ο Αλεξ Φέργκιουσον, αλλά ένας φανατικός φίλαθλος της Γιουνάιτεντ και φύλακας στο "Ολντ Τράφορντ", ο οποίος μπήκε φουριόζος στο γραφείο του Σκοτσέζου τεχνικού μια μέρα και τον παρακάλεσε να κοιτάξει τον μικρό, ώστε να μην τον "δεσμεύσει" η Μάντσεστερ Σίτι.
*** Παρ’ όλα αυτά, ο αρχισκάουτ της Σίτι εκείνη την εποχή είχε ειδοποιήσει τον Γκιγκς ότι το καλοκαίρι θα έπρεπε να βρει άλλη ομάδα!
*** Μέχρι να γίνει 20 ετών ο μάνατζέρ του δεν του επέτρεπε να παραχωρεί συνεντεύξεις για να τον προστατεύσει.
*** Είχε δική του εκπομπή στην τηλεόραση "Ryan Giggs' Soccer Skills" για ένα διάστημα στο δίκτυο "ITV".
*** Η νέα φουρνιά της Μάντσεστερ στα μέσα του ’90 (Γκιγκς, Μπέκαμ, αδερφοί Νέβιλ, Σκόουλς, Μπατ) έκαναν παρέα κι εκτός γηπέδου. Ο Γκιγκς με τον Μπέκαμ, μάλιστα, μία περίοδο έβγαιναν μαζί με τις Spice Girls που άρχιζαν την πορεία τους τότε. Η εξέλιξη... γνωστή.
*** Εν αντιθέσει με τον Μπέκαμ, ο Γκιγκς ποτέ δεν λάτρεψε την λαμπερή ζωή των σταρ και πάντοτε ήταν μετρημένος στις εξόδους του και στους (ελάχιστους) δεσμούς του, τους οποίους ποτέ δεν δημοσιοποιούσε.
*** Πριν την γιγάντωση της φήμης του Μπέκαμ, ο Γκιγκς ήταν ο... Μπέκαμ της εποχής, με παρουσία σε όλα τα εξώφυλλα, αμέτρητες διαφημίσεις και φυσικά τα ανάλογα έσοδα.
*** Το 2002 έγινε πρέσβης της UNICEF σε καμπάνια κατά των ναρκών που σκοτώνουν παιδιά. Γενικότερα ασχολείται με το φιλανθρωπικό έργο και προσφάτως συμμετέχει σε προσπάθεια συγκέντρωσης χρημάτων για την αγορά μηχανήματος ακτινογραφιών στο παιδικό νοσοκομείο του Μάντσεστερ.